zondag 21 oktober 2012

Lunchtijd: USB-sticks met een dopje


Sommige producten lijken haastklussen van de ontwerper. Alsof er collega's voor de deur stonden, die vroegen: "Ga je mee lunchen?", waarop het antwoord dan moet zijn geweest: "Ja, ik kom eraan; ik ontwerp nog even dit!"

Onder de naam "Lunchtijd" behandel ik producten die nèt iets te weinig aandacht hebben gekregen.

USB-sticks met een dopje

Tot op de dag van vandaag worden ze nog gemaakt: USB-sticks met een dopje. Dat dopje haal je eraf bij het gebruik, waarna je het makkelijk kwijtraakt. Ik snap wel dat de eerste generatie geheugensticks een los beschermdopje had. Het was een nieuw product en nieuwe producten bevatten wel eens een foutje. Maar we zijn nu jaren verder en er zijn prima alternatieven, zoals een stick waarvan de USB-aansluiting naar buiten draait. Of, nog veel mooier, sticks waarbij je de USB-aansluiting kunt in- en uitschuiven.

USB-sticks met een touwtje aan de dop

Maar het kan nog erger: USB-sticks met een losse dop, waaraan een koord zit. Met het idee van een koordje is niets mis. Je doet het om je nek en hebt de USB-stick altijd bij de hand. Maar bevestig het koord aan het dopje in plaats van de stick en je hebt een grote misser in het ontwerp. Natuurlijk zul je het dopje op die manier niet meer kwijtraken. En je hoeft het koord niet af te doen bij het gebruik. Maar de stick zelf kun je wel verliezen. En wat is nou eigenlijk het belangrijkste onderdeel?